Joji
Piss In The Wind

Info

Van platte lolbroek naar super-melanchool. Joji, FKA Filthy Frank, FKA Pink Guy. De levensloop van deze Japans-Australische emo-r&b zanger blijft intrigerend. Het begon met schreeuwerige schermutselingen op een nog puberaal jong YouTube, waar hij zich hees in een roze morphsuit om mensen op straat lastig te vallen of in een bleu blouseje vlogs avant-la-lettre maakte. Inmiddels heeft hij fijnbesnaarde tranentrekkers die de miljarden streams overschrijden, zoals Glimpse of Us en SLOW DANCING IN THE DARK. De titel van album nummer 4, Piss In The Wind, lijkt een restant van zijn vroege fratsen; de muziek erop is dat zeker niet. Joji pikt de draad op waar SMITHEREENS ‘m na een schamele 25 minuten liet liggen. Dat probleem is meteen getackeld: Piss telt 21 nummers. Fans kunnen bovendien opgelucht ademhalen: Joji’s lijkt nog altijd van het ene gebroken hart in het andere liefdesverdriet te struikelen. Vaker dan ooit horen we wat lijkt op iets dat een hele band op het podium behoeft, of de krochten van een Berlijnse nachtclub. Love You Less is heuse indierock met snerpende gitaren. Gitaren die ook schitteren op Hotel California (nee, niet die ene). Forehead Touch The Ground meandert heerlijk als een jazzy beekje, waar Ryuichi Sakamoto en James Blake toevallig samen picknicken. Wie zijn schreeuwerige oorsprong mist, kan zijn lol niet op met het hyperpoppy Sojourn. DYKILY en Rose Colored (met Yeat) zouden niet misstaan in een electro-setje. Joji bewijst wederom een uitstekende en veelzijdige songwriter te zijn, met een paar verdrietige oorwurmen die zich zullen nestelen in de oren van jong en oud.
 

Tekst: RecordZine 424