Temples
Bliss -coloured-

Info

Met Bliss presenteert Temples zijn vijfde studioalbum en wellicht ook de meest uitgesproken gedaanteverwisseling uit zijn carrière. Van de Byrds-geïnspireerde psychedelica die het debuut Sun Structures kenmerkte, blijft nog slechts een verre echo over. Gitaren zijn nog aanwezig, maar verdwijnen naar de achtergrond achter een muur van synths, elektronische ritmes en een productie die groots, rijk en tastbaar aanvoelt. Wat onveranderd blijft, is het talent van de Britse band voor sterke melodieën. De tien nummers op Bliss zijn minstens even aanstekelijk als het vroege werk, maar voegen daar een uitgesproken dansbare dimensie aan toe. Zelfs wie stil blijft zitten, wordt meegezogen in de pulserende energie van het album. De zware bassen, stuwende beats en de steeds verder openbloeiende zang van frontman James Bagshaw plaatsen Temples nadrukkelijk in het verlengde van acts als Tame Impala, waar psychedelica niet zozeer een genre is als wel een allesomvattende ervaring. Opvallend genoeg bleef voorganger Exotico grotendeels onder de radar. Die kans lijkt met Bliss een stuk kleiner. Temples heeft een album gemaakt dat zowel toegankelijk als ambitieus klinkt.